Camouflage & Vrijheid

De basis van het werk van Xander Zone ligt in het er laten zijn, zichtbaar maken van alle jongeren, hun talenten en ideeën ontsluiten voor maatschappelijke uitdagingen. Dit komt voort uit persoonlijke ervaring van mij zelf. In mijn eigen zoektocht om er te mogen zijn, vooral niet te camoufleren, de rest te kopiëren maar ruimte te nemen voor mezelf en mijn excellentie te laten zien op zijn manier, heeft hij ervaren dat het graven en ploegen wat hiervoor nodig is, heel wat te teweeg kan brengen, waar je uiteindelijk positief van kan oogsten. Wat dat is wat je naar boven ploegt door te gaan woelen en te gaan graven naar je eigen roots, de wortels waar je vanuit opgegroeid bent , weet je bij voorbaat niet, wat voor moois eruit opbloeit en je zelf in door groeit weet je ook niet. Spannende processen, maar noodzakelijk om de verstrikking waar je in zit te ontwarren om een manier die duurzaam is voor jezelf en dus ook voor je omgeving. De uitkomst van mijn eigen proces zijn onder andere in dir artikel beschreven. Voor mij bleek dat een thema wat dit jaar veel aandacht krijgt, Vrijheid. Mijn verstrikking komt voort uit ervaringen van mijn grootouders en mijn ouders generaties in de Tweede Wereldoorlog en de tijd erna. Voor mij bleek camouflage met de paplepel ingegeven door deze ervaringen, waar ik me niet bewust van was. Inzicht hierin is cruciaal om me zelf daar mee te laten dealen, rust te krijgen om met mijn talent op een positieve manier naar buiten te stappen. Dit kent nog eens een extra laag om dat naar buiten stappen met mijn talent niet in de doorsnee etalage van onderwijs, werk of hierrachie lijkt te passen. Als extreem snelle hoog empatische- en beelddenker, geleerd om je te camoufleren en aan te passen aan de rest van je omgeving en wereld sta ik elke dag in elk sociaal proces in de file gevoelsmatig, zit ik met mijn gevoel aan de andere kant van de tafel, het andere perspectief. Dit levert zeker talenten op, al ervoer ik dat tot ene jaar of 10 geleden dat zeker niet zo. Ik weet dat zeer veel jonge mensen en kinderen zich ook zo voelen, op hun manier, vanuit hun perspectief, ik ga me aanpassen want dan krijg ik erkenning en beloning, dan kom ik verder. De rest van de wereld mist dan jouw geweldige mening, ideeën en oplossingen. En vooral zelf mis je het gevoel van er mogen zijn, mee mogen doen, volwaardig, en op jouw manier excellent mogen zijn. Als je nog niet hebt ervaren hoe het is om vrij te zijn, weet je ook niet waar je het voor doet. Hiervoor moet je een oncomfortabele omgeving op zoeken, die morele dilemma’s oproept die liggen niet alleen onder conflicten die op het nieuws voorbijkomen waar wapens en geweld aan te pas komen, die liggen ook onder conflicten die onzichtbaar zijn en elke dag aan de orde komen in gezinnen, wijken, klassen en bedrijven en de vrijheid niet kennen in zijn algemeenheid om besproken te worden, of eigenlijk juist gevoeld mogen worden. Ik werk hard aan activiteiten om i.h.k.v. deze aandacht voor vrijheid, dat in dit soort contexten te plaatsen en vorm en inhoud hier aan te geven met jong en oud, i.r.t. 75 jaar geleden over gevolgen van morele keuzes toen voor generaties van nu. De generaties van nu kunnen iets met de inzichten doen, de generaties van toen (die er bijna niet meer zijn) geven ons lessen vanuit diverse perspectieven die we tegenwoordig misschien ook mogen gaan benoemen, om nieuwe generaties nog meer zichtbaar te laten zijn en op te laten groeien en bloeien in vrijheid vanuit de context van hier, nu en morgen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *